Roadtrip door Zweden

Na drie weken intensieve taalcursus, hadden we een week vrij voor het begin van het collegejaar. Een uitstekende mogelijkheid om meer van het land te kunnen zien dus!! Samen met 3 meisjes, die ik afgelopen weken heb ontmoet, hebben we een roadtrip van meer dan 1000 kilometer gedaan. Op deze kaart is de route te zien die we hebben afgelegd.

Zaterdag ochtend zijn we vroeg vertrokken, om tegen de middag bij Falun aan te komen. Hier bevindt zich de Falun kopermijn, die op de werelderfgoedlijst van Unesco staat. Gedurende de 16e en 17e eeuw was deze koperberg de motor van de Zweedse economie, destijds werd er 70% van het koper in de wereld geproduceerd! Naast koper zijn in deze mijn ook diverse andere mineralen te vinden, zoals sulfide, zink, zilver en goud. Het werelderfgoed wordt gedomineerd door ‘the great pit’, een reusachtig gat dat ontstond in 1687 doordat een groot deel van de mijn instortte. Tijdens deze ramp kwam wonderbaarlijk genoeg niemand om het leven, omdat het Midsommardag was en alle werknemers vrij waren.

De typische rode kleur die je op veel huizen in Zweden ziet (zie ook Archipelago trip), wordt ook wel Falurood genoemd en kwam oorspronkelijk uit deze kopermijn. Koning Johan III van Zweden introduceerde deze rode kleur om huizen mee te schilderen in de 16e eeuw. Eerst werd het voornamelijk gebruikt door de rijken, maar door de lage kosten sloeg het in de 19e eeuw ook aan bij de armen. Tijdens het bezoek hebben we de mijn ook bezocht, wat erg indrukwekkend was. In onderstaande afbeelding is een van de schachten van de mijn te zien. De werknemers klommen via de touwen naar boven en beneden.  Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar vroeger wilden veel mensen hier werken. Onder andere doordat veel Zweden op het platteland in armoede leefden en in de mijn men verzekerd was van een vast inkomen.

De volgende stop was lake Siljan. Volgens vele Zweden is dit het mooiste gebied van het land, en daarom hebben we het ook bezocht.  We verbleven hier in een schattige (falunrode) stuga, te zien in onderstaande afbeelding. Vanuit deze stuga hebben we verschillende bezienswaardigheden bezocht in het plaatsje Mora, zoals het museum van schilder Anders Zorn. Hij is Zweden’s meest bekende schilder, qua bekendheid vergelijkbaar met Rembrandt of Van Gogh. In datzelfde museum was ook een expositie van de Dala Horse, het typische Zweedse houten paardje. Toen in 1771 de oogst mislukte van kleine boerderijen in Dalarna, moesten de bewoners een alternatief vinden om toch een inkomen te hebben. De paardjes werden al jaren lang gemaakt als speelgoed voor kinderen, waarna men ze ook ging beschilderen. Men verkocht ze als sourvenir in Zweden. Pas na de wereldexposities van Parijs 1937 en New York 1939 kreeg het Dalapaard internationale bekendheid. Tegenwoordig is het een van de meest bekende symbolen van Zweden.

Bij lake Siljan hebben we ook een rondrit gemaakt om het meer. We hebben Rättvik bezocht, waar de langste houten brug van de wereld staat. Deze brug werd in 1895 gebouwd omdat het vaarwater zo ondiep was. Aan het einde van de 628 meter lange brug werd een aanlegsteiger gemaakt, om zo de bereikbaarheid van het dorp verbeteren. Ook zijn we naar de Gesundaberget gegaan, waar ’s winters een skipiste is. Nu zijn we met de skilift de berg op gegaan, waarna we een prachtig uitzicht hadden over het meer! Ook zijn we naar een strandje gegaan waar we hebben gezwommen, marshmallows hebben geroosterd en hebben gekeken naar een prachtige zonsondergang.

Na lake Siljan zijn we doorgereden naar het national park Fulufjället, op de grens met Noorwegen. Op de eerste dag hebben we een hike gedaan van 4,5 uur, waarna we aankwamen bij het hutje waar we die nacht zouden overnachten. De omgeving was prachtig! Het grootste gedeelte van de hike was boven de bomengrens, waardoor we een prachtig uitzicht hadden over de heuvels. Er waren mooie bergmeertjes en de stenen waren begroeid met felgroen rendiermos. De volgende dag zijn we naar Njupeskär gegaan, de hoogste waterval van Zweden.

Helaas werd het aan het einde van de week minder mooi weer. Toen hebben we twee steden bezocht ten noorden van lake Vänern, het grootste meer van Zweden met een oppervlakte van 5650 km2. Ter vergelijking: dat is vijf maal zo groot als het IJsselmeer. De eerste stad die we bezochten was Karlstad, hier maakten we onder andere een boottocht en liepen we over de langste stenen brug van Zweden. Daarna bezochten we Örebro, een stad op 2,5 uur rijden van Stockholm. In deze stad was het Open Art festival, waar verschillende kunstwerken in de stad werden geexposeerd. Zoals bijvoorbeeld levensgroot popcorn, maar ook onderstaand ‘inkvismonster’ bij het kasteel.

Het was een erg leuke week geweest, waarin ik het land beter heb leren kennen. Ik had al ervaren dat de natuur in Zweden prachtig was, maar deze reis heeft dat nogmaals duidelijk gemaakt. De hike in het national park was dan ook adembenemend mooi! Ook had ik gelezen dat Zweden in sommige gebieden erg dunbevolkt zijn en dat heb ik zelf ook ondervonden. Bij een van de stuga’s waar we verbleven moesten we 25(!) kilometer rijden om een supermarkt te kunnen bezoeken. Tijdens onze autoritten reden we voornamelijk door de bossen, waar we af en toe een dorp tegenkwamen. Op de wegen was het erg rustig, en wanneer we een auto tegenkwamen was het vaak een toerist (met camper), een vrachtwagen met boomstammen of gewoon een Zweed. Ook de stad Karlstad, de eerste stad die we bezochten na talloze kleine dorpjes, bleek een stad te zijn van slechts 61 duizend inwoners. Qua architectuur zie je in de landelijke gebieden erg veel houten (vaak falunrode) huizen. Mijn indruk is nu dat men hier bij het ontwerpen van nieuwe gebouwen enorm veel respect heeft voor de natuur. Komende maandag beginnen de colleges al weer, dus dan gaan we erachter komen of dat klopt!

 

Comment (1)

  1. Jeroen 29 augustus 2015 at 19:50

    Adembenemend, wat een land, als het jaargetijde gaat veranderen, dan zou ik maar eens aan sledehond met slee gaan denken daar in dat mooie Zweden. De balans tussen flora en fauna is geweldig. Gr en ik blijf het volgen Jeroen

Leave a comment